“In de herfst zijn de kleuren perfect”

Herfst, Halloween, pompoenen en... Ad Timmers. Zijn pompoenenkwekerij is een uit de hand gelopen hobby waar hij blij van wordt. Lees het interview met deze bijzondere Udenaar.

“Als ik in de bedstee lag kon ik tussen de dakpannen door naar buiten kijken In strenge winters waaide de sneeuw er doorheen. Soms schrok ik wakker als er een muis in de val was gelopen.” Ad Timmers werd in 1948 geboren op de Eikenheuvel in Uden, in een klein oud boerderijtje zonder elektrisch licht, gas en waterleiding toen Uden nog een overwegend agrarisch dorpje met amper 10.000 inwoners was.  

Door Henk Lunenburg.

Op de Eikenheuvel was men zelfvoorzienend, supermarkten bestonden nog niet. De mensen waren arm maar hielpen elkaar waar nodig. De familie Timmers heeft de langste tijd op Eikenheuvel gewoond. De vader van Ad is in deze boerderij geboren en zijn grootvader en overgrootvader hebben er ook gewoond. “Ons gezin bestond uit drie jongens en drie meisjes. In 1954 is mijn moeder bevallen van een drieling. De baby’s waren heel klein en werden direct in dekentjes gewikkeld en in een teil naar het ziekhuis gebracht. Er was geen telefoon dus werd ik de volgende dag op mijn fietsje met een briefje naar oma en opa in Mariaheide gestuurd om het nieuws te brengen”, vertelt Ad.

Het buitengebied van Uden bestond in die tijd nog voornamelijk uit kleine perceeltjes die bereikbaar waren via zandweggetjes. De eeuwenoude natuur was een habitat voor wilde dieren. Ad: “Als klein jochie mocht ik zaterdags als drijver met meester Schenk van de St. Petrusschool mee gaan jagen. Een keer schoot hij vlak over mijn hoofd op een klucht patrijzen. Ik hoorde een tijdje niets meer door de knal, maar het regende patrijzen.”

Welke opleidingen heb je gevolgd na de lagere school?
“Na de st. Petrusschool heb ik aan de tuinbouwschool in Nijmegen gestudeerd. Daarna heb ik in Wageningen gewerkt op het IVT Instituut voor veredeling van tuinbouwgewassen. Hierna heb ik bij de proeftuin in Vleuten gewerkt. Duizenden zaailingen van anjers moesten beoordeeld worden op geur, kleur en groei om nieuwe rassen te kweken. Zo heb ik in het beginstadium meegewerkt aan het huidige assortiment. Omdat de Brabantse gemoedelijkheid het won van het leven boven de rivieren ben ik teruggekeerd naar mijn geboortegrond.

Op de kermis in Venhorst heb ik Annet leren kennen, zij kwam uit Boekel en werkte bij de Mars. We zijn in 1973 getrouwd en kregen vier kinderen: Hans, Jaap, Peter en Koen. Inmiddels hebben we acht kleinkinderen. Na ons huwelijk woonden we tijdelijk bij een oom in St. Anthonis tot ons huis aan De Wilsfoort in Uden klaar was. Ik startte daar in 1974 met de kwekerij die nu al meer dan een halve eeuw bestaat. Ik genoot van het contact met de klanten die meestal uit Uden en de omgeving kwamen. Naarmate het bedrijf groeide, kwamen de bestellingen via internet binnen en werd het persoonlijke contact minder. Onze groenblijvende bomen en planten groeien niet alleen in Uden en omliggende dorpen maar ook ver daarbuiten. Zoals in alle landen van Europa en zelfs daarbuiten in bijvoorbeeld Rusland, Amerika en midden Afrika.”

Hoe kwam je op het idee om pompoenen te kweken?
“Mijn moeder stopte vroeger een paar pitjes in de grond en daar kwamen grote pronkappels uit. Dat vond ik mooi en daaruit is misschien het idee van pompoenen kweken wel ontstaan. Toen het werk met de bomen voor mij te zwaar werd en veel werk machinaal gebeurde, ben ik gestart met de pompoenen en kalebassen. Het begon met één veldje en dat werd steeds meer en meer en is nu een uit de hand gelopen hobby. In het begin van het jaar zaai ik de zaadjes en als de plantjes in de kas voldoende gegroeid zijn, mogen ze in de vaste grond. In augustus worden ze geplukt en worden ze op de oprit op pallets uitgestald. Daar kleuren ze in de zon nog na, en met de herfst zijn de kleuren perfect. Ik geniet telkens weer van alle mensen die hier komen, zij zijn blij en hebben plezier en daarvan wordt ik weer heel blij.”

Wie komen er allemaal pompoenen halen bij jou? 
“Dit jaar was de oogst geweldig door het groeizame weer. Dat een imker twee extra bijenkasten tussen de planten heeft gezet, precies in de twee weken dat het uitzonderlijk mooi weer was, was ook bevorderlijk voor de groei. Pompoenen en kalebassen worden veel gebruikt voor decoratie en voor het bereiden van eten. Amerikanen van de vliegbasis kunnen met hun gezinnen uren doorbrengen tussen de pompoenen. Ze maken foto’s die ze meteen doorsturen naar het thuisfront. Laatst kwam er een bus met Chinese vakantiegangers langs. Ze keken hun ogen uit naar de duizenden kleurrijke pompoenen en kalebassen. Ze maakten heel veel foto’s en video’s. Een ouder echtpaar uit Cambodja laadde een zak vol, maar toen ze hoorden dat de prijs per stuk was en niet per kilo, werd de zak snel weer leger gemaakt. Dit jaar kregen we veel foto’s opgestuurd van baby’s die in uitgeholde pompoenen zaten. Dat zijn toch leuke dingen.”

In Nederland wordt elk jaar meer aan Halloween gedaan. Halloween is de afkorting van All Hallows Eve, de avond vóór Allerheiligen 1 november. Geesten komen dan de aarde bezoeken. De Kelten vierden dit feest en van Engeland is het overgewaaid naar Amerika en daarna ook naar Nederland. Vooral pompoenen worden vaak gebruikt tijdens Halloween. Men snijdt daar dan gezichtjes uit en met een kaars erin worden ze bij de voordeur gezet. Vaak wordt de tuin nog aangekleed met spoken en monsters. In diverse wijken worden spooktochten georganiseerd. Kinderen verkleden en schminken zich en gaan zingend langs deuren voor snoepjes.