Jos Hilhorst en Arna Bloemers zijn het nieuwe Boerenbruidspaar van Volkel

VOLKEL | Jos Hilhorst en Arna Bloemers vormen samen het nieuwe Boerenbruidspaar van Volkel. Of op z’n Volkels gezegd: Arna van Berdien van d’n Heikant en Pieter Póst uut Hops & Jos van Sjaan en Piet van d’n Hillybillies van de Rouwendijk.

Voor het echtpaar waren er drie redenen om ‘ja’ te zeggen tegen de vraag of ze Boerenbruidspaar wilden worden:

1. 1. Boerenbruidspaar van Volkel! Wat een eer!
   2. Carnaval vanuit een hele andere kant mee mogen maken. Zin in!
   3. De boerenbruid van een aantal jaar geleden, Ingrid van der Locht, zei bij haar afscheid: “Als ze je ooit vragen, zeg altijd ‘ja!’”.

Arna is geboren in Haps en heeft een behoorlijk aantal woonplaatsen op deze aardbol gehad voordat ze ruim 30 jaar geleden in Volkel belandde. Moeder Bernardien is er één van Van der Locht en er is dus zeker sprake van Volkelse roots. Jos daarentegen, geboren en getogen in de Rouwstraat in Odiliapeel, vertrok een half jaartje geleden pas voor het eerst in z’n leven uit de Peel. Hij vond een mooi huisje in Volkel en zo werd dizze echte Schoapenwasser, unne Pieper. Nou, zo wonen ze dus; Arna in de Wezelstraat en Jos in de Leeuwstraat. Ieder een eigen plekje en toch lekker dichtbij elkaar in de buurt. “’t Is mar unne goi.”

Ruim 20 jaar geleden leerden de twee elkaar kennen als collega’s bij Feesterij ’t Tunneke in Schijndel. Daar stonden ze samen op de vloer, als typetjes, om de gasten te entertainen. Pakje aan, schminken en de vloer op. Van akela Betsie tot Joske de vaandeldrager, van zuster Annetje tot Pa Mulder, van de gravin tot Bertje Badmuts… Hun doel: de gasten vermaken en hen meenemen in het verhaal. Mensen aan het lachen maken, heerlijk! “Hoewel we niet meer bij ’t Tunneke werken, entertainen we nog steeds graag”, aldus Arna en Jos. “Diederik de ceremoniemeester, Tilly van Tilly’s Lachparrrrty, rechercheur in een moordspel; het zijn slechts enkele voorbeelden.”

Maar er zijn meer raakvlakken: Nieuw Zeeland heeft voor allebei een speciale betekenis en bij de kindervakantieweken in Volkel en de Peel probeerden ze jaren geleden een behoorlijk aantal kinderen op het rechte pad te houden. En dan is er natuurlijk ook nog D.G.C.V.V.; De Gezelligste Commissie Van Volkel, oftewel de Sintcrew. Met deze club mensen verzorgen ze elk jaar de intocht van Sinterklaas en zijn Pieten in Volkel. Arna praat dan het hele weekend aan elkaar en Jos houdt zich op de achtergrond bezig met andere belangrijke zaken.

Tijdens de carnaval zijn ze er allebei erg graag bij. Met buurtvereniging de Rouwendijk heeft Jos jaren meegelopen in de carnavalsoptocht van de Peel. Maar ook voor Arna was de optocht een jaarlijks terugkerend hoogtepunt van de carnaval. Met vriendengroep de Berkenhoek werden mooie wagens gebouwd en pakken gemaakt. Met een act erbij konden ze zo de optocht in. “Genieten! Maar carnaval is natuurlijk meer dan een optocht… We hebben allebei verschillende keren op het podium gestaan tijdens de zittingen; Arna met Jolanda als Babs en Bibi in Volkel, en Jos met ‘wisselende contacten’ in de Peel. Ook bij de boerenbruiloft hebben we in beide dorpen een steentje mogen bijdragen.” Jos heeft als Diederik maar liefst 22 boerenbruidsparen in het onecht mogen verbinden. “Gelukkig hebben we ook allebei een grote-mensen-baan waar we ’s ochtends met plezier naartoe gaan.” Arna staat voor de klas op Fioretti College in Veghel. Op de afdeling praktijkonderwijs is zij docent Engels en stagementor. Jos werkt bij Groveko in Oss, een groothandel in schoonmaakartikelen. Hij is daar chauffeur en duizendpoot in het magazijn. “En tja, waar worden we écht blij van? Van ‘besefmomenten’; de momenten waardoor we beseffen hoe goed we het hebben: gezelligheid, lachen, een goed gesprek, familie en vrienden, lekker losgaan, quality time, een avondje banken, goed eten en op z’n tijd een pilsje en een baco. Of twee.”

Jos en Arna hebben allebei drie volwassen dochters: Marieke, Sanne, Veerle, Jet, Puk en Sam. Jawel, samen zes dus. “En ja, dat is best veel. Wanneer deze dames bij elkaar zijn, is de ruimte meestal te klein. Er moet dan veel, heel veel gebuurt, geborreld, gelachen en liefst ook nog gedanst worden. Eigenlijk hoeven wij dan niks meer te zeggen. Wij klappen in onze handjes en hadden nooit durven dromen dat deze zes meiden zo hecht zouden worden. We zijn ongelofelijk trots op en dankbaar voor onze ‘Fam+Fam’. Of zoals Jos zegt: “Ik krijg er de pis van in m’n ogen”.”