"Ik maak vette meezingers en harde rammers"

ZEELAND | De Zeelandse Randy Wieland, bij het grote publiek beter bekend als Ran-D, gaat lekker! De dj en producer draait op alle grote festivals en feesten en scoort momenteel letterlijk een monsterhit met zijn track Zombie.

Maar wie denkt dat Randy een jetset leven leidt, heeft het mis. Als ik bij hem thuis in Zeeland aanbel voor het interview doet hij open met een goedlachse baby op z'n arm. "Welkom!", zegt Randy met een glimlach. "Ik ben nog wel even met hem bezig", verontschuldigt hij zich, wijzend op de kleine. Al snel arriveert Randy's moeder (en tevens zijn grootste fan!) en kunnen we rustig zitten voor het gesprek.

Hoe ben je begonnen met draaien?
"In 1999 ging ik voor het eerst naar een groot feest; Innercity. Ik zag daar Tiësto draaien en was meteen verkocht. 'Dat wil ik ook', dacht ik. Toen heb ik draaitafels gekocht en ben gewoon aan de slag gegaan. Op het begin draaide ik voornamelijk hardtrance en rond 2000 kwam hardstyle opzetten. Dat sprak mij enorm aan. Mijn stijl is uiteindelijk ontstaan uit een mix van hardcore, hardstyle en hardtrance. Iets daar tussenin."

Wat was je grote doorbraak?
"Dat was in 2008. Ik mocht draaien op een groot feest op Oudejaarsavond in de Heineken Music Hall in Amsterdam; Qountdown. Dat was fantastisch! Hoe je dat bereikt? Dat is hard werken en veel doorzettingsvermogen hebben. Ik ben begonnen met draaien met vinyl, nu wordt er voornamelijk met USB's gedraaid en dat is eigenlijk veel makkelijker. Uiteindelijk ben ik vooral eigen muziek gaan maken. Door een geinig 'geluk bij een ongeluk' ben ik ontdekt."

Vertel!
"Nou, ik had ergens gedraaid en daar waar ook twee jongens met een klein label. We hadden allebei dezelfde draaitas en die is omgewisseld. Daar kwam ik op weg naar huis pas achter. Ik heb ze gebeld en meteen gezegd: "luister ook even naar mijn muziek". Dat deden ze en ze boden mij een contract aan."

Is je leven echt zo glamoureus als het lijkt?
"Haha, soms wel! Laatst was Mysteryland en daar moest ik draaien, maar ik was ook geboekt voor een festival in Italië en een festival in Oostenrijk. Toen ben ik met een privéjet van het ene naar het andere festival gevlogen. Eigenlijk heb ik dat nog maar twee keer meegemaakt, dus dat vind ik nog steeds super bijzonder. Verder is het vooral heel hard werken hoor. Maar je komt wel op fantastische plekken. Soms moet ik draaien in Las Vegas en als ik de kans heb, dan vind ik het wel leuk om daar een paar dagen extra te blijven. Mijn vriendin vind dat gelukkig ook geen probleem."

Hoe ziet een doorsnee dag er voor jou dan uit?
"Ik sta rond 7.30 uur op. Dat is best vroeg, maar ik heb natuurlijk ook twee kinderen. Die oudste breng ik dan soms naar school en rond een uur of 9 duik ik de studio in. 's Avonds kook ik meestal en daarna ga ik vaak ook nog even de studio in. In drukke periodes zit ik zeker vijftien uur per dag in mijn studio. Dat is doordeweeks. In het weekend sta ik meestal op het podium."

Wie hardstyle zegt, denkt ook aan drugs. Klopt dat (voor)oordeel?
"Ja op feesten wordt drugs gebruikt. Op hardstylefeesten zijn volgens mij veel minder problemen als op feesten waar mensen zich helemaal volgieten met drank. Zelf gebruik ik niet. Dat kan ik niet maken, ik moet fris zijn. Ik pak wel eens een drankje om los te komen, maar dat heb ik ook niet per se nodig hoor."

Wat luister je zelf in de auto? Heb je een guilty pleasure?
"Ik luister graag naar Ed Sheeran. Verder vind ik van die rustige luisterliedjes heerlijk. Florence and the Machine vind ik ook heel goed."

Lees het hele interview in het Udens Weekblad van woensdag 6 september.