Jan Koster schreef boek over Udense begraafplaatsen

Waar gaat het boek over?
"Het boek gaat over de dood en dan specifiek over begraafplaatsen in Uden. Over de doden wordt vaak niet gesproken, dat onderwerp wordt verstopt. Over feesten en partijen wordt veel gesproken, daar worden ook foto's gemaakt, op begrafenissen niet. In mijn boek staan gezegdes over de dood bijvoorbeeld: 'aan iets een broertje dood hebben', 'als de dood zijn voor iets' en 'de een z'n dood is een ander z'n brood'. Daarnaast heb ik onderzoek gedaan naar de begraafplaatsen in Uden. In totaal zijn dat er zo'n 35. Aan elke begraafplaats is een apart hoofdstuk gewijd. Ook bespreek ik gewoontes van vroeger en nu met betrekking tot de dood. Zo werd er vroeger bijvoorbeeld een bosje stro aan de weg gelegd als er iemand stervende was. Dan wist de omgeving dat ze daar maar beter niet naar binnen konden gaan. Ook werden de wieken van een molen altijd in een bepaalde stand gezet als er iemand was overleden. Dat noemen ze stille gebruiken. Daar is nooit over geschreven, maar mensen wisten gewoon dat dit zo was. Door deze dingen op te schrijven, hoop ik dat de geschiedenis bewaard blijft. Ik wilde het boek heel graag af hebben voor Allerzielen en ik ben ontzettend blij dat dit gelukt is."

Hoe ben je op het idee gekomen?
"Mijn zoon Radboud is in 1995 verongelukt op de Middenpeelweg. Hij was toen 23 jaar. Dit boek is een ode aan hem. Nog elk jaar op zijn verjaardag komen zijn vrienden bij ons thuis. Dan drinken we een borrel en hoeven we echt niet de hele avond over Radboud te praten. Maar we denken uiteraard nog heel veel aan hem. We praten er ook met de familie op een normale manier over. Bij zijn foto staat een kaarsje, als dat uit is dan zegt mijn kleindochter van vier: 'Opa, het kaarsje is uit.' En dan steken we het samen weer aan en zwaaien we even naar hem."

Ben je ook meer over je eigen dood gaan nadenken door het schrijven van dit boek?
"Absoluut. Ik heb mijn eigen gedenkprentje al gemaakt. Dat is misschien voor sommigen wat vreemd, maar toen Radboud overleed hebben we zoveel moeten regelen. Ik wil het de mensen die achterblijven gemakkelijk maken. Ik zit zelf in de cliëntenraad bij het verzorgingshuis Sint Jan en daar werkte ik veel samen met een zuster. Die is een jaar geleden overleden. Toen ze op haar sterfbed lag, heb ik iets geschreven dat ik wilde voorlezen op haar afscheid. Een van mijn zoons zei toen: 'Dat moet je haar nu al vertellen!' Dat heb ik gedaan en dat was ontzettend mooi. Ze zei meteen: "Nou, ik zou dit en dit toch aanpassen!" Dat vond ik wel heel geestig. Mensen zeggen vaak pas tijdens een afscheid hele mooie woorden over iemand. Door die opmerking van mijn zoon besefte ik mezelf dat je dat eigenlijk moet vertellen als iemand nog leeft. Tijdens de uitvaart van de zuster heb ik mijn verhaal voorgelezen en heb ik ook vertelt dat ze zelf nog wat dingetjes aangepast had. Mensen moesten erom lachen. Een glimlach op een gezicht tijdens een uitvaart kan verlichting geven."

Heb je nog bijzondere dingen over Uden ontdekt tijdens het maken van het boek?
"Jazeker. Ik heb een begraafplaats ontdekt die niemand kende op de Meerweg. Daarnaast heb ik iets heel interessants ontdekt over een mogelijke Joodse begraafplaats in Uden. Op de weg van Uden naar Nistelrode, bij het ecoduct, zouden zes graven hebben gelegen, maar daar is nooit bewijs van gevonden. Ik heb er heel veel onderzoek naar gedaan en heb toch een mogelijk bewijsstuk gevonden! Wat dat is? Dat staat in het boek!"

Waar kunnen mensen het boek kopen?
"Heb boek is nu af, maar nog niet uitgegeven. Mensen die interesse hebben kunnen mij een mail sturen naar jankoster@kpnmail.nl.

Lees het hele artikel in het Udens Weekblad van woensdag 2 november.