Rookmelder
Mijn tante had in de keuken twee sneetjes brood in de broodrooster gedaan om een tosti voor zichzelf te maken, net op het moment dat mijn vrouw en ik op viste kwamen. Omdat we gezellig zaten te buurten, was ze het brood in de broodrooster vergeten.
Op een gegeven moment roken we een brandlucht in de kamer en omdat er enige rookontwikkeling ontstond, ging de rookmelder af.
Tante liep meteen naar de keuken, zette de broodrooster uit, pakte een handdoek en begon er driftig mee naar de rookmelder te wapperen in een poging het alarm af te zetten. Maar ondanks haar gewapper met de handdoek, bleef het alarm onvervalst herrie maken.
Ondertussen zette ik snel de ramen en deuren open en liep naar de keuken. Toen ik de keuken binnen liep, riep mijn tante: "Het alarm wil niet uitgaan."
"Wapper de rook maar goed weg, dan stopt het alarm vanzelf wel", riep ik terug.
Maar toen ik eens goed keek, zag ik dat ze niet naar de rookmelder maar naar de extra deurbel stond te wapperen. Deze had ze in de keuken laten aanbrengen omdat ze de gewone deurbel niet meer zo goed kon horen als ze in de keuken bezig was.
Snel pakte ik de handdoek uit haar handen en waaide de rook bij het alarm weg, waardoor het lawaai stopte. Daarna zette ik de ramen en de deuren wagenwijd open zodat de rook zo snel mogelijk naar buiten kon.
Ze had de broodrooster van een goede vriendin gekregen omdat die hem toch nooit meer gebruikte, vertelde ze.
Het verbaasde me dat mijn tante de broodrooster had aangenomen. Meestal verzette ze zich tegen moderne keukenapparatuur die het leven makkelijker maken. Ze beweert dat het rustgevend is om de afwas met de hand te doen en het net zo makkelijk is om het brood met een gewoon mes te snijden als met een elektrisch mes of keukenmachine.
Oké, ik snap dat mensen op leeftijd hun dagelijkse werkzaamheden graag op dezelfde manier willen doen zoals ze het altijd hebben gedaan en dan het liefst met huishoudelijk gereedschap zonder stekker. Toch hebben we haar het afgelopen jaar voor de Kerst verrast met een magnetron.
Ze vond het een mooi cadeau, zo beweerde ze, maar gebruiken zou ze de magnetron niet.
Ik probeerde haar over te halen de magnetron toch te gaan gebruiken en zei: "Kijk tante, met dit apparaat zijn die heerlijke chocoladekoekjes van jouw geheime recept al in vier minuten klaar. Is dat niet geweldig?'
Weet je wat ze antwoordde? "Dat had ik nu net nodig: een apparaat om nóg sneller dik te worden. Neem hem maar weer mee."
Jules Faber, Uden