Blaasbloemen
Mijn kleinzoon vroeg om “blaasbloemen”. Na enig zoekwerk vonden we de uitgebloeide paardenbloemen tijdens de wandeling.
Ik kreeg ik er ook een van hem. Zelf nam hij er twee. Waarschijnlijk had hij het een en ander te wensen om al zijn dromen uit te laten komen.
Voor hem zijn dromen niet altijd bedrog. In zijn ogen zijn dromen dingen die de wereld draaiend houden. Daardoor krijgt hij de kans om zijn dromen na te jagen. Zeker nu zijn hersenen nog volop in ontwikkeling zijn.
Ooit heb ik eens een artikel gelezen over dromen. Daarin stond dat dromen 'de bloemen van de ziel' zijn. Zou dat niet een goede spreuk zijn om op een tegeltje te zetten?
Mijn kleinzoon leeft nog in een maakbare wereld, waarin alles nog mogelijk is. Ook het uitkomen van dromen. Voor hem is de wereld niet veel groter dan de afstand die mijn vader vroeger met zijn fiets kon afleggen.
Zeker als je jong bent wil je de wereld vaak veranderen. Leeftijd was voor mij toen ik nog zo jong was een magisch getal, zonder cijfers. De klok aan de muur bij ons thuis met de Romeinse cijfers hing daar alleen maar voor mij omdat hij mooi was.
Ik moet toegeven dat mijn cijfers op de lagere school niet altijd even goed waren, mede omdat we tijdens de toetsen in de klas niet bij elkaar mochten afkijken. Inmiddels weet ik dat je van afkijken heel veel kan leren.
Ik hield me tijdens mijn jonge jaren met hele andere dingen bezig. Bijvoorbeeld met de vraag: hoe weet een thermoskan nou of iets koud of warm moet blijven en waarom blijven ijslolly’s aan mijn tong plakken? Dat waren belangrijke levensvragen voor mij destijds.
Het was ook de leeftijd dat ik veel meemaakte en veel moest doen. En soms kreeg ik op mijn donder als ik weer eens thuis kwam met een scheur in mijn broek.
Want in die tijd bleven de moeders thuis en gingen de kinderen buitenspelen. Nu blijven de kinderen binnenspelen, 'gamen' en gaan de moeders meestal buitenspelen (werken).
Jong zijn biedt hoop en het houdt het ouder worden op afstand. Nu ik op de leeftijd ben die jongeren oud noemen, voel ik mij te jong om oud te zijn. Juist omdat ik meer tijd heb om dingen te gaan ondernemen en dingen te ontdekken.
Ik moet eerlijk toegeven dat de dromen van vroeger inmiddels voor een deel zijn vervlogen. Het (droom)gevoel is echter wel gebleven.
Jules Faber, Uden