Amerikaans jack
Niet alle mensen gaan met plezier naar een reünie. Maar ik hou ervan. Dat komt omdat ik nogal nieuwsgierig ben aangelegd. Alhoewel ik mezelf - net zoals de meeste anderen - in het begin vaak geen houding weet aan te meten.
Ik kijk en observeer en vraag mij dan af of die ene persoon toen ook al rood haar had en of ik dat meisje toen wel of niet leuk vond? En wat is er geworden van het populairste meisje van de klas?
Het leukst vind ik toch wel die oude klassenverhalen die je dan kan herbeleven.
Zo ook het verhaal dat ik een Amerikaans jack kocht. Zo een die de Amerikaanse spoorwegwerkers ook droegen. Dat was toentertijd een zeer gewild mode-item.
Nadat ik het Amerikaanse jack had afgerekend, liep ik met een big smile de winkel uit.
Om het de volgende dag weer terug naar de winkel te brengen.
Op de vraag van de verkoper waarom ik hem weer terug bracht, antwoordde ik: Mijn meisje vindt hem niet mooi."
Een week later stapte ik de modezaak weer binnen en tot mijn grote opluchting hadden ze nog een Amerikaanse jack in mijn maat.
Toen ik het jack op de toonbank legde, herkende de verkoper me van de vorige keer en vroeg: "Is je meisje van gedachte veranderd?"
"Nee", antwoordde ik lachend. "Ik heb een ander meisje."
Trouwens, alles wat uit Amerika kwam was toen hot. Maar ook toen al, vond ik Amerika maar een raar land.
Immers als ze een president moeten kiezen, bestaat de keuze uit slechts twee kandidaten.
Maar, als ze een Miss Amerika moeten kiezen, zijn er wel vijftig kandidaten.
Donald Trump zei onlangs in een speech: "Ik weet niet wat verliezen is. Dat heb ik vrijwel nog nooit meegemaakt."
En dan beweert hij dat hij hoog gevoelig is. Ik heb toch altijd gedacht dat hoog gevoelige personen meer respect zouden hebben voor andere personen of anders denkenden. Mensen die hoog gevoelig zijn hebben meer inzicht en handelen daar ook naar. Dat is duidelijk niet het geval bij Donald Trump.
Ooit zei een politicus: "We weten dat je niet alle mensen voortdurend voor de gek kunt houden. Maar een kleine hoeveelheid eens in de vier jaar is voldoende."
Er is een gezegde dat luidt als volgt, "Soms zie je net iets meer als je beter luistert.”
Maar, genoeg over de politiek, laten we terug gaan naar de reünie. Een van mijn klasgenoten maakte mij er op attent dat het labeltje van mijn T-shirt, uit mijn kraag hing.
"Dat weet ik", zei ik toen heel laconiek.
Toen ik twee uur later nog steeds met mijn label uit mijn T-shirt rondliep, kwam hij weer naar me toe en zei: "zal ik het labeltje even naar binnen doen?"
Waarop ik antwoordde: "Dat doen de meisjes wel. Zo kan ik makkelijk contact met hen maken."
Jules Faber, Uden